A) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
B) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς.
C) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας.
D) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης.

A) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων.
B) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή.
C) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα.
D) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.

A) Diffie-Hellman
B) AES
C) SHA-256
D) RSA

A) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό.
B) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
C) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα.
D) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό.

A) Κβαντική υπέρθεση
B) Κβαντική διεμπλοκή
C) Κβαντική παρεμβολή
D) Κβαντικός παραλληλισμός

A) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων.
B) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους.
C) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους.
D) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.

A) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν.
B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση.
C) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
D) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα.

A) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani
B) Ο αλγόριθμος του Deutsch
C) Ο αλγόριθμος του Shor
D) Ο αλγόριθμος του Grover