A) Το άθροισμα των δυνάμεων όλων των όρων στο πολυώνυμο. B) Ο αριθμός των όρων στο πολυώνυμο. C) Ο συντελεστής του όρου με τη μέγιστη δύναμη. D) Η μέγιστη δύναμη της μεταβλητής στο πολυώνυμο.
A) Επεξεργασία δεδομένων ώστε να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. B) Εκτίμηση τιμών μεταξύ γνωστών σημείων δεδομένων. C) Εύρεση των ακριβών τιμών των σημείων δεδομένων. D) Αγνόηση ακραίων τιμών δεδομένων για καλύτερη ακρίβεια.
A) Ακριβής προσαρμογή των σημείων δεδομένων. B) Μεγιστοποίηση των ακραίων τιμών στα δεδομένα. C) Χρήση της διάμεσου αντί της μέσης τιμής. D) Ελαχιστοποίηση του αθροίσματος των τετραγώνων των διαφορών μεταξύ των σημείων δεδομένων και της προσεγγιστικής συνάρτησης.
A) Είναι πολυωνυμικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για παρεμβολή. B) Είναι εκθετικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την προσέγγιση με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. C) Είναι ρητές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση σφαλμάτων. D) Είναι τριγωνομετρικές συναρτήσεις που χρησιμοποιούνται για την ομαλοποίηση δεδομένων.
A) Η προσέγγιση παρέχει ακριβείς τιμές, ενώ η παρεμβολή παρέχει εκτιμήσεις. B) Η παρεμβολή χρησιμοποιείται για διακριτά δεδομένα, ενώ η προσέγγιση για συνεχή δεδομένα. C) Η παρεμβολή περνάει από όλα τα σημεία δεδομένων, ενώ η προσέγγιση όχι. D) Η παρεμβολή είναι λιγότερο ακριβής από την προσέγγιση.
A) Δίνει μεγαλύτερη έμφαση στις ακραίες τιμές στα δεδομένα. B) Αυξάνει την πολυπλοκότητα του μοντέλου προσέγγισης. C) Αποτρέπει την υπερπροσαρμογή και βελτιώνει τη γενίκευση της προσέγγισης. D) Εισάγει περισσότερο θόρυβο στα δεδομένα για καλύτερη ακρίβεια.
A) Θεώρημα Προσέγγισης του Weierstrass B) Θεώρημα Μέσης Τιμής του Cauchy C) Θεώρημα Ενδιάμεσης Τιμής του Bolzano D) Θεώρημα του Rolle
A) Ο αριθμός των σημείων δεδομένων στην προσέγγιση. B) Η απουσία σφαλμάτων στην προσέγγιση. C) Το άθροισμα όλων των υπολογισμένων σφαλμάτων στην προσέγγιση. D) Η διαφορά μεταξύ της πραγματικής συνάρτησης και της προσέγγισής της.
A) Περιορίζονται μόνο σε γραμμικές προσεγγίσεις. B) Απαιτούν λιγότερα σημεία δεδομένων για την επίτευξη ακριβών αποτελεσμάτων. C) Μπορούν να διαχειριστούν συναρτήσεις με πολλές μεταβλητές και αλληλεπιδράσεις. D) Απαιτούν λιγότερους υπολογιστικούς πόρους σε σύγκριση με τις μονομεταβλητές μεθόδους.
A) Να μεγιστοποιηθεί η ταχύτητα των υπολογισμών. B) Να ελαχιστοποιηθεί το μέγιστο σφάλμα σε ένα συγκεκριμένο διάστημα. C) Να διασφαλιστεί ότι το πολυώνυμο έχει ακέραιους συντελεστές. D) Να αυξηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο βαθμός του πολυωνύμου.
A) N φορές. B) N/2 φορές. C) 2N φορές. D) N + 2 φορές. |