A) Μια συμπεριφορά που ενθαρρύνει τα άτομα να παρεμβαίνουν σε ομαδικά περιβάλλοντα. B) Μια μελέτη που δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βοηθήσουν όταν είναι μόνοι τους. C) Ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα άτομα είναι λιγότερο πιθανό να προσφέρουν βοήθεια σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης όταν υπάρχουν και άλλα άτομα. D) Μια ενστικτώδης αντίδραση για την παροχή βοήθειας σε οποιαδήποτε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
A) 1990. B) 1968. C) 1975. D) 1982.
A) Διάχυση της ευθύνης. B) Ισχυρές ατομικιστικές αξίες. C) Γρήγορη λήψη αποφάσεων. D) Αυξημένη αίσθηση προσωπικής ευθύνης.
A) Αναλάβετε την προσωπική σας ευθύνη και παρεμβαίνετε. B) Βασιστείτε στους κοινωνικούς κανόνες για να καθοδηγήσετε τη συμπεριφορά σας. C) Υποθέστε ότι κάποιος άλλος θα βοηθήσει και απομακρυνθείτε. D) Αποφύγετε να εμπλακείτε σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
A) Δεν έχει καμία επίδραση στο χρόνο απόκρισης έκτακτης ανάγκης. B) Επιταχύνει το χρόνο απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. C) Καθυστερεί τον χρόνο ανταπόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Επηρεάζει μόνο τον ατομικό χρόνο απόκρισης.
A) Οι άνθρωποι αναθέτουν επιλεκτικά την ευθύνη σε άλλους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. B) Οι άνθρωποι αισθάνονται μεγαλύτερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι. C) Οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο αποτελεσματικά σε ομάδες παρά μόνοι τους. D) Οι άνθρωποι αισθάνονται λιγότερη προσωπική ευθύνη να ανταποκριθούν όταν είναι παρόντες άλλοι.
A) Ενθάρρυνση των ανθρώπων να βασίζονται αποκλειστικά στη λήψη ομαδικών αποφάσεων. B) Προώθηση μιας ατομικιστικής στάσης σε ομαδικά περιβάλλοντα. C) Αγνοώντας την παρουσία άλλων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. D) Εκπαίδευση των ατόμων σχετικά με το φαινόμενο και τις συνέπειές του.
A) Εκτίμηση των κινδύνων. B) Να έχετε επίγνωση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης. C) Απόφαση για το αν θα παρέμβετε. D) Ανάληψη άμεσης δράσης για να βοηθήσουμε.
A) Ενενήντα τοις εκατό B) Πενήντα τοις εκατό C) Εβδομήντα τοις εκατό D) Σαράντα τοις εκατό
A) Σε όλους τους τύπους έκτακτων αναγκών. B) Σε καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη. C) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο. D) Περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης που δεν παρουσιάζουν άμεσο κίνδυνο.
A) 30% B) Πάνω από 90% C) 50% D) 70%
A) Κοινωνική ταυτότητα B) Κοινωνική διευκόλυνση C) Κοινωνική επιρροή D) Κοινωνική σύγκριση
A) Παρεμβολή μέσω παρέμβασης B) Άμεση παρέμβαση C) Έμμεση παρέμβαση D) Παθητική παρέμβαση
A) Επικίνδυνες καταστάσεις B) Μη επικίνδυνες καταστάσεις C) Καταστάσεις που δεν αποτελούν έκτακτη ανάγκη D) Όλες οι καταστάσεις
A) Εξοικείωση με το περιβάλλον B) Υψηλή αβεβαιότητα C) Χαμηλές συνέπειες D) Υψηλή συνοχή της ομάδας
A) Προκαλεί σύγχυση B) Δεν έχει καμία επίδραση C) Αυξάνει την πιθανότητα D) Μειώνει την πιθανότητα
A) Ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Δεν έχει καμία επίδραση. C) Αυξάνει την αίσθηση επείγοντος. D) Μπορεί να περιορίσει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Ομάδα τεσσάρων μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. B) Ομάδα δύο μελών με χαμηλό βαθμό συνοχής. C) Ομάδα τεσσάρων μελών με υψηλό βαθμό συνοχής. D) Ομάδα δύο μελών με υψηλό βαθμό συνοχής.
A) Ένας καλόκαρδος άνθρωπος B) Ένας αστυνομικός C) Ένας πυροσβέστης D) Ένας αξιωματικός της ακτοφυλακής
A) 45,00 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 36,38 δευτερόλεπτα D) 51,53 δευτερόλεπτα
A) Ατομική ευθύνη B) Ατομικισμός C) Πολιτισμική απομόνωση D) Συλλογική συνείδηση
A) Φωτιές από τσιγάρα στην πλάτη της. B) Αμνησία. C) Απώλεια ακοής. D) Κατάγματα.
A) Πνιγμός B) Αφυδάτωση C) Έμφραγμα D) Υποθερμία
A) Suzanne Harmen B) Sally Harmen C) Suzy Harmen D) Susan Harmen
A) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά B) Νιώθοντας ενσυναίσθηση C) Συνοψίζοντας τα κίνητρα για μια ενέργεια D) Ερμηνεύοντας την ανάγκη για βοήθεια
A) 50 λεπτά B) 20 λεπτά C) 30 λεπτά D) Σχεδόν 40 λεπτά
A) Κινούνταν με ιστιοπλοϊκό. B) Κολυμπούσε. C) Βρισκόταν όρθιος σε νερό που έφτανε μέχρι το λαιμό του. D) Ψάρευε.
A) 2011 B) 2009 C) 2010 D) 2008
A) 36,38 δευτερόλεπτα B) 60,00 δευτερόλεπτα C) 51,53 δευτερόλεπτα D) 45,00 δευτερόλεπτα
A) Κατανοώντας την ανάγκη για βοήθεια. B) Δρώντας. C) Νιώθοντας ενσυναίσθηση. D) Παρατηρώντας ότι κάτι δεν πάει καλά.
A) John Harmen B) Jake Smith C) James Harmen D) Jake Harmen
A) Ελαφρυντικές περιστάσεις B) Αναγκαίοι λόγοι C) Έλλειψη εύλογων αποδείξεων D) Παράγοντες που μετριάζουν την ποινή
A) Συμμόρφωση με τους κανόνες B) Πίεση από συνομηλίκους C) Φόβος για τιμωρία D) Στερεότυπα φύλου
A) Δράση B) Παρατήρηση C) Αίσθηση ενσυναίσθησης D) Ερμηνεία
A) Η ενσυναίσθηση δεν προέβλεπε πλέον τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. B) Η ενσυναίσθηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Το μέγεθος της ομάδας προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. D) Η κοινωνική ταυτοποίηση προέβλεπε τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) Εάν το άτομο φορούσε ένα απλό μπλουζάκι. B) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που του άρεσε. C) Εάν το άτομο φορούσε ένα ουδέτερο μπλουζάκι. D) Εάν το άτομο φορούσε μια φανέλα ποδοσφαιρικής ομάδας που δεν του άρεσε.
A) Προκαλεί σύγχυση. B) Μπορεί να ενθαρρύνει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης. C) Δεν έχει καμία επίδραση. D) Πάντα εμποδίζει τη συμπεριφορά αλληλεγγύης.
A) 10 λεπτά B) 3 λεπτά C) 5 λεπτά D) 15 λεπτά
A) Ομαδική πόλωση B) Αποπροσωποποίηση C) Συμμόρφωση D) Κοινωνική διευκόλυνση
A) 300 B) 100 C) 500 D) 400
A) Ανάλυση κοινωνικής θέσης B) Πολυμορφική άγνοια C) Ηθική σκέψη D) Συμπαθητική οργή
A) 2005 B) 2007 C) 2012 D) 2010
A) Θεωρία της αυτοκατηγοριοποίησης B) Θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας C) Θεωρία της κοινωνικής σύγκρισης D) Θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας
A) Το Φαινόμενο της Παθητικότητας: Ζωντανά B) Τι θα κάνατε; Η σειρά C) Prime Time: Τι θα κάνατε; D) Παρέμβαση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης: Έλεγχος της πραγματικότητας
A) 24 Οκτωβρίου 2009 B) 30 Μαΐου 2011 C) 13 Μαρτίου 1964 D) 25 Δεκεμβρίου 1964
A) Το πρόγραμμα Blue Light B) Το πρόγραμμα Red Flag C) Το πρόγραμμα Green Dot D) Το πρόγραμμα InterAct για την πρόληψη της σεξουαλικής επίθεσης
A) Η ιστορία είχε υπερβολικοποιηθεί από τα μέσα ενημέρωσης. B) Η αστυνομία δεν κλήθηκε καθόλου. C) Ο δράστης συνελήφθη αμέσως. D) Υπήρχαν περισσότεροι από 38 αυτόπτες μάρτυρες. |