A) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. B) Arnold Schoenberg. C) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. D) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ.
A) Συγκροτημένο. B) Κανονικά. C) Ametric. D) Ρυθμική.
A) Clair de Lune. B) Ο μαγικός αυλός. C) Συμφωνία αρ. 5. D) Pierrot Lunaire.
A) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. B) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική. C) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη. D) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων.
A) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση. B) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη. C) Έμφαση στις βασικές υπογραφές. D) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών.
A) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου. B) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών. C) Έλλειψη τονικής ανάλυσης. D) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος.
A) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες. B) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. C) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών. D) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική.
A) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου. B) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής. C) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά. D) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού.
A) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. B) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή. C) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. D) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. |