A) Μια βασική μονάδα κβαντικής πληροφορίας. B) Ένας τύπος αλγορίθμου κρυπτογράφησης. C) Ένα κλασικό bit που χρησιμοποιείται στους κανονικούς υπολογισμούς. D) Μια γλώσσα λογισμικού για κβαντικό προγραμματισμό.
A) Η κβαντική υπέρθεση επιτρέπει στα qubits να βρίσκονται σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα. B) Η κβαντική υπέρθεση ισχύει μόνο για καταστάσεις φωτονίων. C) Η κλασική υπέρθεση είναι πιο σταθερή. D) Η κλασική υπέρθεση περιλαμβάνει φυσικά κύματα.
A) Diffie-Hellman B) AES C) RSA D) SHA-256
A) Αλλάζοντας συνεχώς τα κλειδιά κρυπτογράφησης με γρήγορο ρυθμό. B) Βασιζόμενοι σε λύσεις κρυπτογράφησης βασισμένες σε υλικό. C) Χρησιμοποιώντας κλασικούς αλγορίθμους κρυπτογράφησης με κβαντικά δίκτυα. D) Αξιοποιώντας τις αρχές της κβαντομηχανικής για την ανταλλαγή κλειδιών.
A) Κβαντική υπέρθεση B) Κβαντική παρεμβολή C) Κβαντική διεμπλοκή D) Κβαντικός παραλληλισμός
A) Γραμμική επιτάχυνση για όλους τους αλγορίθμους. B) Εκθετική επιτάχυνση για ορισμένους αλγορίθμους. C) Καλύτερα στην επίλυση καθαρά μαθηματικών προβλημάτων. D) Γρηγορότερη επεξεργασία μεγάλων συνόλων δεδομένων.
A) Κρυπτογραφία που μόνο οι κβαντικοί υπολογιστές μπορούν να αποκρυπτογραφήσουν. B) Κρυπτογραφία που χρησιμοποιείται μετά από επιτυχή κβαντική κρυπτογράφηση. C) Κρυπτογραφία που εκτελείται σε κβαντικά δίκτυα. D) Κρυπτογραφία σχεδιασμένη να είναι ασφαλής έναντι κβαντικών επιθέσεων.
A) Ο αλγόριθμος του Shor B) Ο αλγόριθμος του Deutsch C) Αλγόριθμος Bernstein-Vazirani D) Ο αλγόριθμος του Grover |