A) Arnold Schoenberg. B) Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. C) Λούντβιχ βαν Μπετόβεν. D) Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
A) Κανονικά. B) Ρυθμική. C) Συγκροτημένο. D) Ametric.
A) Ο μαγικός αυλός. B) Pierrot Lunaire. C) Συμφωνία αρ. 5. D) Clair de Lune.
A) Έκανε τη μουσική πιο συντηρητική. B) Προώθησε τη χρήση λαϊκών στοιχείων. C) Μείωσε την παραφωνία στη μουσική. D) Αυτό οδήγησε στην απόρριψη των παραδοσιακών αξιών στην τέχνη.
A) Χρήση παραφωνίας χωρίς επίλυση. B) Έμφαση στις βασικές υπογραφές. C) Αυστηρή τήρηση των παραδοσιακών μορφών. D) Έμφαση στην αρμονική εξέλιξη.
A) Έλλειψη τονικής ανάλυσης. B) Ευχάριστος και αρμονικός ήχος. C) Σαφής σχέση τονικού και κυρίαρχου. D) Χρήση μόνο μείζονων συγχορδιών.
A) Αντίστιξη βασισμένη σε μείζονες κλίμακες. B) Αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανεξάρτητων γραμμών χωρίς παραδοσιακούς τονικούς κανόνες. C) Μια συστηματική διάταξη των συγχορδιών. D) Μελωδίες που καταλήγουν πάντα στην τονική.
A) Μια τεχνική διάταξης των τόνων, των δυναμικών και των διαρκειών σε μια σειρά. B) Ένα είδος μελωδικού αυτοσχεδιασμού. C) Ένα στυλ λαϊκής μουσικής. D) Μέθοδος για το παίξιμο του πιάνου.
A) Χρησιμοποιώντας μόνο παραδοσιακές μεθόδους παιχνιδιού. B) Περιορισμός της μουσικής σε απλές μελωδίες. C) Παίζοντας σε αυστηρή κλασική μορφή. D) Χρήση αντισυμβατικών μεθόδων για την παραγωγή ήχου σε όργανα. |