A) Εξελικτική γενετική B) Γενετική των πληθυσμών C) Γενετική μηχανική D) Ανθρώπινη γενετική
A) Μοτίβα γενετικής κληρονομικότητας B) Περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην έκφραση των γονιδίων C) Προβλέψεις για τις συχνότητες των αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό D) Συγκεκριμένες τεχνικές γονιδιακής θεραπείας
A) Σταθερό μέγεθος πληθυσμού B) Υψηλή ροή γονιδίων C) Μετάλλαξη D) Μη τυχαία αναπαραγωγή
A) Σταθεροποίηση του ρυθμού μετάλλαξης B) Δραστική μείωση του πληθυσμού που οδηγεί σε απώλεια γενετικής ποικιλότητας C) Γενετική ανταλλαγή μεταξύ διαφορετικών πληθυσμών D) Σταδιακή αύξηση του πληθυσμού
A) Ποσοστό ενός συγκεκριμένου αλληλομόρφου σε έναν πληθυσμό B) Συνολικός αριθμός αλληλομόρφων σε έναν οργανισμό C) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων D) Γενετικά γεγονότα ανασυνδυασμού
A) Αυξάνει τη γενετική ποικιλότητα εισάγοντας νέα αλλέλια B) Δεν έχει καμία επίδραση στη γενετική ποικιλότητα C) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τις συχνότητες των αλλελιων D) Σταθεροποιεί τη γενετική ποικιλότητα με την πάροδο του χρόνου
A) Ρυθμός συσσώρευσης μεταλλάξεων με την πάροδο του χρόνου B) Το συνολικό βάρος των επιβλαβών αλληλομόρφων σε έναν πληθυσμό C) Βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν την έκφραση των γονιδίων D) Συχνότητα των ευνοϊκών χαρακτηριστικών σε έναν πληθυσμό
A) Εμπόδιο στη γενετική ανασυνδυασμό B) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ διαφορετικών χρωμοσωμάτων C) Τα γονίδια στο ίδιο χρωμόσωμα κληρονομούνται συχνότερα μαζί D) Δημιουργία μη ομόλογων ζευγών γονιδίων
A) Ύπαρξη διαφορετικών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου B) Ευνοϊκά γονίδια για τη φυσική επιλογή C) Συχνότητα συγκεκριμένων συνδυασμών γονότυπων D) Αριθμός χρωμοσωμάτων σε έναν οργανισμό
A) Ευνοεί τα χαρακτηριστικά που αυξάνουν την αναπαραγωγική επιτυχία σε ένα περιβάλλον B) Ενθαρρύνει τυχαία πρότυπα ζευγαρώματος εντός των πληθυσμών C) Έχει ως αποτέλεσμα την ταχεία διπλασιασμό του γονιδιώματος D) Εξαρτάται από την τεχνητή επιλογή για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά
A) Αυξάνει τη γενετική παρέκκλιση και τις συχνότητες των αλληλομόρφων B) Περιορίζει την επίδραση της γενετικής ροής μεταξύ των πληθυσμών C) Ενισχύει τα ποσοστά μεταλλάξεων σε απομονωμένους πληθυσμούς D) Διατηρεί τη γενετική ποικιλότητα μειώνοντας τη γενετική παρέκκλιση
A) Ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ ομόλογων χρωμοσωμάτων B) Μεταλλάξεις που αλλάζουν την αλληλουχία του DNA C) Μεταφορά γονιδίων από έναν οργανισμό σε έναν άλλο D) Δημιουργία γαμετών κατά τη διάρκεια της μείωσης
A) Ύπαρξη πολλαπλών αλληλομόρφων σε μια συγκεκριμένη θέση ενός γονιδίου B) Ελεγχόμενη αναπαραγωγή για την επίτευξη επιθυμητών χαρακτηριστικών C) Γενετική διαφοροποίηση μεταξύ των πληθυσμών D) Εξάλειψη της γενετικής ποικιλότητας με την πάροδο του χρόνου
A) Μελέτη της τεχνητής επιλογής σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα B) Δημιουργία γενετικά τροποποιημένων οργανισμών για τη γεωργία C) Κατανόηση της γενετικής ποικιλότητας για την προστασία των απειλούμενων ειδών D) Επιτάχυνση του ρυθμού της φυσικής επιλογής στα οικοσυστήματα
A) Ενισχύει τη φυσική επιλογή εντός των πληθυσμών B) Ενισχύει τη γενετική παρέκκλιση και την ποικιλότητα C) Οδηγεί σε ταχείς ρυθμούς μετάλλαξης D) Μειώνει τη γενετική ποικιλότητα αυξάνοντας την ομοζυγωτία
A) Charles Darwin, Gregor Mendel και Thomas Hunt Morgan B) Sewall Wright, J. B. S. Haldane και Ronald Fisher C) John Maynard Smith, George R. Price και W. D. Hamilton D) James Watson, Francis Crick και Maurice Wilkins
A) Η κληρονομικότητα μέσω ανάμειξης B) Η αρχή Hardy-Weinberg C) Η κληρονομικότητα κατά Mendel D) Η ποσοτική γενετική
A) Το προσαρμοστικό τοπίο B) Η υπόθεση του μοριακού ρολογιού C) Η ισορροπία Hardy-Weinberg D) Η ουδέτερη θεωρία της μοριακής εξέλιξης
A) Ισορροπία Hardy-Weinberg B) Γενετική παρέκκλιση C) Μικτή κληρονομικότητα D) Φυσική επιλογή
A) Thomas Hunt Morgan B) Gregor Mendel C) Richard Lewontin D) Charles Darwin
A) Θεόδωρος Ντομπζάνσκι B) Σεργκέι Τσετβερίκοφ C) Ε. Μπ. Φορντ D) Τ. Χ. Μόργκαν
A) Λαμαρκισμός και ορθογένεση. B) Οικολογικοί παράγοντες. C) Γενετικές πολυμορφίες. D) Μαθηματικό πλαίσιο για τις εξελικτικές αιτίες.
A) Ορθογένεση B) Λαμαρκισμός C) Η φυσική επιλογή ως η κυρίαρχη δύναμη D) Γενετική παρέκκλιση
A) Ηνωμένες Πολιτείες B) Ρωσία C) Μεγάλη Βρετανία D) Γερμανία
A) Ρώσοι γενετιστές όπως ο Sergei Chetverikov B) T. H. Morgan C) E. B. Ford D) R.A. Fisher
A) Έμφαση στην γενετική παρέκκλιση. B) Υποστήριξη της οργογένεσης. C) Εστίαση στους ρυθμούς μετάλλαξης. D) Μετατόπιση προς τη φυσική επιλογή ως κυρίαρχη δύναμη.
A) Τυχαία δειγματοληψία B) Προσαρμοστικές αλλαγές C) Περιβαλλοντικές πιέσεις D) Φυσική επιλογή
A) V_t = p/q B) V_t = pq C) V_t ≈ pq(1 - exp(-t/(2N_e))) D) V_t = p + q
A) Ευκκάριοι. B) Ιοί. C) Μύκητες. D) Πρωκάριοι.
A) Callosobruchus chinensis. B) Saccharomyces cerevisiae. C) Ευκαρυωτικοί ροταφόροι της τάξης Bdelloidea. D) Χλωροπλάστες.
A) Θέσεις που δεν προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (συνώνυμες θέσεις). B) Θέσεις που προκαλούν αλλαγή στην αμινοξυδική ακολουθία (μη συνώνυμες θέσεις). C) Περιοχές ιντονών. D) Ρυθμιστικές θέσεις.
A) Εξαρτάται από το μέγεθος του πληθυσμού. B) Σχεδόν μηδέν. C) Υψηλοί αριθμοί. D) Ίσο με το ρυθμό μετάλλαξης.
A) freq(AA) = pq, freq(aa) = p2, freq(Aa) = q2. B) freq(AA) = p2, freq(aa) = q2, freq(Aa) = 2pq. C) freq(AA) = p, freq(aa) = q, freq(Aa) = 2p. D) freq(AA) = q2, freq(aa) = p2, freq(Aa) = pq.
A) Γενετική παρέκκλιση. B) Ουδετερότητα. C) Μεταβλητότητα του ρυθμού μετάλλαξης. D) Επιλεκτική πίεση.
A) Επιδημιολογικός πληθυσμός. B) Ρυθμοί μεταλλάξεων. C) Ανθεκτικότητα. D) Μεταφερόμενα στοιχεία. |